LOWLANDS 2012 FOOD REPORT: -Wat is dat?!-

  • Cateringbedrijf de Laurier maakt Lowlands voor meer mensen toegankelijk met vrij voedsel

    Lowlands Festival te Biddinghuizen had dit jaar een belangrijke primeur. Het bekende cateringbedrijf ‘de Laurier’ serveerde daar voor het eerst volledig duurzame, veganistische, gluten-, lactose- en notenvrije maaltijden. UMEF was benieuwd hoe dit zou smaken door de mond van een vegetariër en een niet-vegetariër en stuurde een reporter op pad!

    Op de tweede dag van het Lowlands-festival waag ik de stap in het diepe. Ik begeef mezelf naar een gedeelte van het terrein, waar ik in mijn vierjarige Lowlands-geschiedenis nog nooit ben geweest. Het ziet er een beetje vreemd uit en volgens mij lopen er alleen maar stinkende hippies rond. Het is het gedeelte van Lowlands waar iets anders dan friet en frikandel wordt geserveerd. Aan een broodje falafel had ik me dan wel eens gewaagd, niet zonder onverdeeld succes, maar een volledig veganistische, gluten-, noten- en lactosevrije maaltijd, dat kàn toch nooit lekker zijn? Na een paar prachtige concerten van onder anderen Ben Howard en Patrick Watson ga ik onder boegeroep van mijn vrienden (‘veel plezier met zand eten!’) naar de ‘Vrij Voedsel-kraam’. Daar heb ik een afspraak met Kees van de Laurier.

    Lowlands

    Ondanks dat ik ruim op tijd ben, heeft Kees het druk. Hij maakt foto’s van alles wat er vandaag gebeurd. Het is dan ook niet niks. Zoë van de Laurier wordt nog geïnterviewd door 3FM op het moment dat ik al aanstalte wil maken om mijn vraaggesprek en proeverij te beginnen. Na een korte introductie door Kees, komt Zoë uiteindelijk naar me toe. Voor haar ook een moment om even uit te blazen na een voortvarende start. De kraam loopt als een trein. Mijn argwaan jegens mijn aanstaande maaltijd begint al wat af te nemen. Ze vertelt me kort hoe het idee ontstaan is. “Een aantal jaar geleden (de Laurier verzorgt al jaren de catering voor o.a. Lowlands-backstage, red.) vroeg een van de artiesten naar een glutenvrije maaltijd. Vanaf dat moment begon ik me af te vragen hoe dit eigenlijk voor de schermen zat. Mensen met een allergie moeten een aanvraag indienen bij een festival om hun eigen eten mee te mogen nemen op het terrein, ze mogen het alleen niet op het terrein bewaren. Ik was er van overtuigd dat dit anders zou kunnen.”

    Ik kan niet anders dan het volledig met Zoë eens zijn. Op een festival zijn de meeste veganisten en allergisten aan het feesten met een handicap. Op het moment dat jouw vrienden met een frietje in de rij voor de Foo Fighters staan, moet jij als allergist terug naar de camping om je eigen zoutloze cracker op te gaan halen.. Je wil toch waar voor je zuurverdiende geld, wat je aan je dure ticket hebt besteed. Belangrijk om te weten is dat ik een tijd geleden had besloten vegetariër te worden. Op Rio aan de Maas (een grote duurzaamheidsconferentie in Rotterdam) is me duidelijk geworden dat voor een kilo rundvlees ongeveer 10.000 liter schoon drinkwater wordt gebruikt. Om te vergelijken, dit is hetzelfde als een katoenen T-shirt, met als verschil dat je deze nog de rest van je leven aan kan als je dat wil, en dat je vleesje binnen 20 minuten op is. Om het verschil aan te tonen neem ik een vriendin van me mee, een notoire kip en andere vlezerijen-fan.

    Zoë vertelt ons dat er polenta op het menu staat, een soort maiskoek, vergelijkbaar met een omelet. Angela (de vriendin in kwestie) vraagt zich gelijk af: ‘Wat is dit?!’ Ik besluit het iets anders aan te pakken en begin voorzichtig aan mijn polenta. Ik heb de oosterse versie, Angela de Franse. Ik moet eerlijk toegeven dat de polenta op zich niet veel smaak heeft, de bijgeserveerde groenten echter maken het gerecht meer dan goed. Angela vindt haar Franse versie van het gerecht maar niks en we besluiten te ruilen. Gelukkig bevalt haar de Oosterse versie beter, waar alles meer doorelkaar gemixt is. De Franse versie bestaat uit losse componenten, wat mij weer sneller doet eten.

    Lowlands

    De smaken zijn zo goed te onderscheiden! Uiteindelijk zijn we beiden heel tevreden met wat we gegeten hebben en concluderen dat 3 muntjes (€ 7,80) voor deze maaltijd zo gek nog niet is. Je zit lekker vol en je hebt wat verschillende smaken geproefd. Tot slot vraag ik aan Zoë wat er verder nog op de op de planning staat. “Er zijn nog zoveel allergieën, waarvoor voedsel geserveerd kan worden op festivals. Ik heb zelfs al aanvragen gekregen voor festival-food voor mensen met een kruiden-allergie, dat gaat me toch net iets te ver, maar er is nog heel veel te veroveren!” Het moge duidelijk zijn dat de Laurier een succesvol concept neergezet heeft . Ook allergisch-muzieklievend Nederland kan nu naar Lowlands en de ‘niet-allergischen’ zijn een klein beetje uit hun vaste frietpatroon gehaald. UMEF kijkt uit naar volgend jaar en raden festivalorganisatie zeker aan om dit ‘Vrij Voedsel’ concept te eens te proefen!

    Neem voor meer informatie contact op met info@umef.net

    Geschreven door Bas Kragt (bas@umef.net).


Bericht geschreven door

Bas Kragt

Leave a Reply

* Name, Email, and Comment are Required